Po której stronie stoi bóg? Część I

Odkąd homo sapiens zaczął się zastanawiać co to są za światełka na niebie, narodziło się tysiące różnych bogów. Człowiek szuka odpowiedzi, ponieważ posiada umiejętność myślenia abstrakcyjnego. Jednak aby uzyskać odpowiedź, najpierw musi zostać zadane właściwe pytanie. To dzięki pytaniom o istotę rzeczy ludzie polecieli w kosmos, zanurkowali w głębię oceanów, odkryli bakterie i kwanty. Aby to osiągnąć, na każde pytanie musiała paść odpowiedź niosąca za sobą racjonalną i co najważniejsze prawdziwą informację.

W każdej znanej nam kulturze na przestrzeni wieków istniały słowa określające czas, ruch, liczby, emocje, pogodę. Ludzie we wszystkich kulturach potrafili rozróżniać rzeczy ogólne, pozorne, rzeczywiste, aktualne i te, które mogą zaistnieć.

Dla człowieka rozumnego, jednym z najważniejszych narzędzi poznawczych jest intuicja.

Znani naukowcy i myśliciele kierują się głównie intuicją. To dzięki niej odkrywane są rzeczy, które mogą zaistnieć. Intuicja jest sygnałem z wewnątrz ciała, który przetwarzany jest na poczucie słuszności lub fałszywości stawianej tezy. Ludzie często mówią, że intuicyjnie czuli, jak się sprawy mają. Czy mój pomysł lub rozwiązanie jakiejś zagadki zmierza w dobrym kierunku?

roll-the-dice-1502706_1920

 

Przekonania i standardowe myślenie często prowadzą do powielania odpowiedzi, które fałszywie opisują rzeczywistość. Czasami prawdziwe odpowiedzi można uzyskać tylko dzięki zadawaniu pytań, opierających się stereotypom i ogólnie przyjętym normom.

Czy kobiety przeciętnie mają inne profile zdolności i emocji niż mężczyźni? …

Czy mężczyźni mają wrodzoną tendencję do gwałtu?…

Czy ludzie powinni mieć prawo do klonowania siebie lub modyfikowania genomu swoich dzieci?

Czy wydarzenia biblijne są fikcją – nie tylko w kwestii cudów i religii, ale także opisujące królów i imperia?…

W obronie niebezpiecznych idei

Wierzenia w nadnaturalne istoty są konsekwencją poszukiwania odpowiedzi na pytania: Skąd pochodzi życie? Jak powstał kosmos? Czy po śmierci istnieje życie? Czy nasza świadomość umiera wraz z nami? Mimo że nauka na większość tego typu pytań zna odpowiedzi, to nie są one popularne. Aby przyjąć wiedzę, trzeba poświęcić czas na jej zweryfikowanie i być gotowym na zmianę swoich przekonań.

W przypadku pytań dotyczących wierzeń religijnych, odpowiedzi na nie są nieweryfikowalne. Statut każdego boga jest taki sam. Nie ma różnicy między bogiem Jahwe a Zeusem. Ludzie po śmierci mogą iść do chrześcijańskiego nieba lub do Walhalli — raju, w którym Wikingowie wiecznie ucztują. Wszystkie wierzenia uzależnione są od miejsca urodzenia i środowiska.

Bogowie są uwarunkowani kulturowo, ich przymioty i charakter są odpowiedzią na plemienne potrzeby.

Najważniejszą funkcją projektu „Bóg” jest bycie plemiennym opiekunem. Kimś, kto będzie wzbudzał respekt wśród sąsiadów. To trochę tak jak z dziećmi, które chwalą się wyjątkowością swojego ojca, chcąc wzbudzić u innych dzieci respekt i poważanie, dzięki temu czują się bardziej bezpieczne w świecie, którego jeszcze nie do końca rozumieją.

Cechą charakterystyczną każdego bóstwa jest jego unikatowość, każde bóstwo obwieszcza, że inni bogowie są fałszywi i że oddawanie im czci wiąże się z pozbawieniem przywileju życia po śmierci. Czy aby na pewno jest to prawdą? Czy są wystarczające powody, aby poświęcać życie obecne dla mglistych obietnic życia po śmierci? Skąd wiadomo, że to Jahwe, a nie Manitu jest prawdziwym bogiem? Którego boga uznałby za prawdziwego ktoś, kto urodził się w Indiach lub w Afryce? Skąd pochodzi przekonanie, że to Twój bóg jest prawdziwy, a sąsiada fałszywy?

Logika wiary podpowiada, że ktoś musi być w błędzie…

Please follow and like us:

Facebook Comments

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *